Darko Đurović

mojzagreb.info
 

Zagreb

 
Portal Zagreb Zagreb
Osvježeno
07:59
Srp
2020
10

Zagreb › Vijesti › Gradske vijesti › Likovna scena › Darko Đurović

Zagreb Knjižara Fraktura
Zagreb Čitajte Pelikana
DICK Profesionalni kuhinjski noževi
 
 
Najnoviji videi
 
Zagreb Emeli Sandé - Read All About It Emeli Sandé - Read…
Recepti
Rapska torta - kolač građana Raba - Zagreb, mojzagreb.info Rapska torta - kolač…
Rapska torta je nekad…
Pizza iz tave - Zagreb, mojzagreb.info Pizza iz tave
Postoje brojne izvedenice…
Šalša s mljevenim mesom - Zagreb, mojzagreb.info Šalša s mljevenim mesom
U ovoj eri pretilosti,…
Šarena pita s šunkom i salata - Zagreb, mojzagreb.info Šarena pita s šunkom…
Lagani ljetni obrok,…
Igre, igrice
Gormiti: Blazing Ball
Pucačina u gormiti stilu
Čovječe ne ljuti se
Igrate protiv računala…
Kako se riješiti bivšeg ili bivše? Ljubavi? - Zagreb, mojzagreb.info Kako se riješiti bivšeg…
Igra za jednog ili jednu,…
Lupi guzu - igra za odrasle - Zagreb, mojzagreb.info Lupi guzu - igra za odrasle
Nježno ili, uglavom,…
Povezani članci
Zadnje vijesti
25
 
01.2020

Darko Đurović

otvaranje izložbe akademskog slikara iz Crne Gore pod naslovom POGLED KROZ DUGU
Darko ĐurovićDarko durovic
 

Čast nam je pozvati Vas na otvaranje izložbe slika akademskog slikara iz Crne Gore gosp. Darka  Đurovića pod naslovom  

POGLED KROZ DUGU

ulja na platnu i lesonitu

Darko Đurović je rođen 10.10.1982. u Podgorici. Završio je Srednju likovnu školu Petar Lubarda na Cetinju i Akademiju likovnih umjetnosti u Trebinju u klasi profesora Marka Musovića. Član je ULUCG od 2006. godine. Živi i stvara u Podgorici.
 
Očekujemo Vas dana 28. siječnja (UTORAK) 2020. u 19.00 sati u Europskom domu Zagreb, Jurišićeva 1/I
 
 lzložba će biti otvorena do 26. veljače 2020.

Dobrodošli!


...jedan posve mladi crnogorski umjetnik, Darko Đurović pokazao je crnogorskoj javnosti svoja figuralna, veoma sadržajna i jezgrovita slikarska istraživanja, sa kojim se u budućnosti veoma ozbiljno mora računati.

 arhitekta  Slobodan Slovinić

(Jedan pogled na crnogorsku likovnu scenu u 2007. godini)                                             

KALEDIOSKOP SLIKA PAKLA

  Ničeova misao o apsolutnoj i neograničeno ponavljanoj cikličnosti svih stvari , ipak uvezuje slike Darka Đurovića, iz ciklusa „Duga“, iako je jedan od karakterističnih toposa u njihovom struktuiranju onaj kolopleta apsurdnog i deliričnog, neobaveznog s enigmatičnim, humora s misterijom, svjesnog i podsvjesnog, halucinantnog i uobičajenog...

  Danteova “Božanstvena komedija“, preciznije „Pakao“, koji je ekspresivna poetska sublimacija sveukupne ljudske patnje je jedan od punktuma u gradnji Đurovićevog savremenog inferna.Ne ilustruje krugove bezdana italijanskog pjesnika, nema direktnih veza prizora i stihova, mada je čitljiva na platnu čiji ikonografski sloj su koncentrični krugovi tijela, izduženih udova i poneke glave koja pluta limbom.Isprepletena, zamršena tijela ili segmenti u cikličnom vrtloženju, polifoničnim transmutacijama – koje su samo spoljašnji amblem unutrašnjeg raskola, razaranja, referiraju na adske slojeve, vizije onog poslije, nesputane imaginacije i snage.Boja i svjetlo su slikareva sredstva par exellance, što se očituje u dramatičnoj, ekspresivnoj, ružičastoj koži, već načetoj, čovjeka, čiji udovi su na sličan način istegnuti kao Dalijevi meki časovnici.Inventivnim korišćenjem tih plastičkih sredstava struktuira svijet začudnog, psihodeličnog, oniričkog, opskurnog...

  Svjetlošću projektuje mistično, biblijsko, ozarujuće, prostore onostranog koji su istovremeno najava smrti i obećanje života, na platnu u čijoj tematskoj ovojnici se raspoznaju detalji, iako, cjelina ostaje enigmatična, što je način umjetnikovog struktuiranja prizora.Tijelo slike čine predstave bazena u kojem su nagi ljudi podvrgnuti raznim vrstama muka, i tri dječaka na balkonu, opkoljena umnoženim žabama na više mjesta.Druga je platno čiji ikonografski fokus je cvjetna livada i mutanti u bijelim košuljama.

  Umonumentalne radove koji su kvintesencijaĐurovićevog opusa Umjetnički paviljon u Podgorici), slikarski najzreliji i semantički najzasićeniji (mada je riječ o mladom umjetniku) se prepoznaju oni čija hromatska sazvučja su sve boje duge: crvena, narandžasta, žuta, zelena, plava, indigo, ljubičasta...

  I podsjećanje da je duga, u različitim religijama, u različitim civilizacijama simbol mosta između neba i zemlje; u hrišćanstvu je znak stišavanja božanske srdžbe, sklapanja novog saveza, novog polaska u život, znak novog stvaranja koje štiti božanska naklonost.Pogled kroz dugu je naš metafizički, fiktivan akt kao znak veze, pomirenja, ostvarenja i jednog olakšanog daljeg procesa egzistencije, zapisao je autor.

  Panoptičke zasićene prizore ikonografski varira i kao neku vrstu „triptiha“, čija „krila“ su žena i muškarac, na balkonu- ogradi.U tim izukrštenim segmentima identifikuju se raspeti, čudno rastinje koje evocira mistični panteizam (i na nekim drugim djelima Đurovića)TV ekran kao amblem simulakruma svijeta, a u centru zaumne figure-gradi ih sintezom običnog i bizarnog, ispružene ruke, naga padajuća ili levitirajuća tijela, koji pulsiraju, preobražavaju se, vrtlože u antologijske kaledioskopske slike Pakla.Fluidni dugini velovi boje i odbljesci svjetla su vezivno homogenizujuće tkivo  koje emanira svijet kao panoptikum.

Istoričar umjetnosti  Nataša Nikčević , 15. jun 2007.

  Osobeni svijet na slikama Darka Đurovića, koji funkcioniše po nekim svojim nedodirljivim principima, ne može posmatrača ostaviti ravnodušnim.Umjetnik nam prikazivačkom strašću, koja plijeni bez ostatka, pokazuje prostor koji nalikuje logici snova.Tu jeste sve moguće, svi spojevi su samorođeni, logika tzv. Realnog svijeta ne obavezuje i apsolutni je gospodar imaginacije.Svijet Đurovićevih slika je Bošovski prenapučen.Od onoga koji gleda traži predavanje, ali i spremnost na izazove.Od oporosti do bizarnosti, od euforije do preciznosti, od elegancije do surovosti, sve je tu, nanizano u ogrlicu svijeta slike, rukom istinskog tragaoca.

književnik  Balša Brković, 6 jun 2007.

VRSNI LIKOVNI DRAMATURG

  Centar savremene umjetnosti Crne Gore, krajem jula ove godine, priredio je u svojoj galeriji „Centar“ u Podgorici samostalnu izložbu najnovijih slikarskih ostvarenja crnogorskog umjetnika mlađe generacije, Darka Đurovića (Podgorica, 1982)Đurović je završio Srednju likovnu školu „Petar Lubarda“ na Cetinju, diplomirao je na Akademiji likovnih umjetnosti u Trebinju u klasi profesora Marka Musovića.Do sada je imao četiri samostalne, a učestvovao je na više kolektivnih izložbi u zemlji i inostranstvu.Član je ULUCG-a od 2006, stalno živi i stvara u Podgorici.Aktuejnu izložbu prati kolorni katalog sa segmentnim zapisom autora iz teksta o iracionalnom ponašanju čovjeka.

  Udvoetažnom izložbenom prostoru u centru grada prezentovano je dvadeset slika galerijskog i većeg formata, koje su realizovane uljanom tehnikom na platnu i lesonitu, nastale su u dužem vremenskom rasponu, a pripadaju stvaralačkom opusu naslovljenom „Pogled kroz dugu“.Kada se Darko Đurović prije nekoliko godina, predstavio javnosti u podgoričkom Umjetničkom paviljonu, svojim čudesnim i bremenitim slikarskim ostvarenjima, bilo je evidentno da je savremena crnogorska likovna scena, postala bogatija za još jednog vrsnog i samosvojnog figuralno-likovnog stvaraoca.Svakako, i ova recentna postavka,svakim svojim segmentom, bjelodano potvrđuje da je stasao jedanveoma ozbiljan umjetnik koji će u vremenima koja su pred nama, svojim kreativnim angažmanom, zasigurno imati šta da pokaže ljubiteljima likovne umjetnosti.Đurović je ostao u potpunosti dosljedan svojim već uveliko započetim tematsko-stilskim i može se reći istraživačko-epicentralnim krugovima.Takođe, sva novonastala ostvarenja, podvedena su pod istu naslovnu odrednicu, koja je na neki način neuhvatljiva, nestvarna i fikcijska.Zapravo, ona samo prividno markira prostore moguće iracionalne paraadoksalnosti, a ukupan spektar duginih hromatskih vrijednosti, zasigurno simbolički nudi bezbroj neshvatljivo-bizarnih zagonetnosti.

  Kada bi doslovno transkripcijski trebalo predstavljati Đurovićeve opskurne scenske prrizore, bilo bi potrebno ispisati enormni broj stranica koje bi zasigurno mogle postati kakvo galimatijsko pripovjedačko štivo.No, takva analitička kazivanja i sintaksna tumačenja treba ostaviti za neke svrsishodnije prilike.Međutim, izvjesno je da Đurovićeva osnovna smisaona potka i njegova glavna idejna odrednica izvire neposredno iz racija i nesumnjivo je iskazno – saopštavajućeg karaktera.Ipak, treba konstatovati da tu vrlo upućujuću tekstualnost i veoma usmjeravajuću narativnost, u neposradnoj kreativno likovnoj egzekuciji na njegovim nadnaravnim eksplikatima, zasigurno snažno nadvladavaju apsolutno nestvarne vizuelne senzacije i groteskno – optikalne scene.A osobito, prilikom specifičnog vizueliziranja kroz dugu, Đurović se neumitno javlja kao vrsan likovni scenarista, utemeljeni drematurg, maestrelni reditelj, rasni scenograf, vješti koreograf i moćni iluminator.Kada se anticipira opšta misaono-idejna paradigma o iracionalnosti, dubljim promatranjem eksplikata, mogu se registrovati barem dva globalna ishodišta u Đurovićevom neposrednom stvaralačkom postupku.U prvom, scenski prizori su naglašeno trodimenzionalni, produbljenih su vizura i zapunjeni su volumenoznim spletovima homoidno-zoomorfnih figura, koji obitavaju u nekim čudesnim eksterijernim ambijentima.Hromatski su ostvareni u okerastoj, terakotnoj i smeđoj gami sa naglašenim svjetlosnim efektima.U drugom, Đurović intuitivno suspreže volumenoznu prostornost i personažno-predmetni rekvizitorij, a koloritna skala je zonski redukovana i umiksana, javljaju se osvijetljeni, topli oranžni arealiteti i hladne tirkizno-violetne površi, lišene svjetlosti.To vješto i znalački primijenjeno komplementarno trozvučje, čini u koloritnom smislu eksplikate izuzetno interesantnim i veoma specifičnim.Na brojnim poprištima, u prednjem planu, po unaprijed određenom pravilu i utvrđenom poretku, egzistiraju skupine raznovrsnih kreatura, tu su čudaci, zanesenjaci, umišljenici, napadno gestikuliraju, cere se, nadmudruju i nemušto izruguju.U dugim kolopletima i čudnom ustrojstvu, bauljaju, gmižu i puze zoomorfni egzemplari.Igrokazi se dešavaju u ruralno-rustikalnoj ambijentalnosti, ali prisutne su skaske i u urbanim cjelinama, kojim dominiraju čudovišna arhitektonička zdanja i brojni motorni ljubimci.Svi ti sadržaji, često su dodatno šifrirani tekstualnim iskaznicama poput:“Individua bez imena“,“Probudite se“,“Šta bi da smo ludi“,“Manjak“,“Višak“,“Radimo“,“Spirale“.Upravo takvi ispisi, ukazuju na autorovu neminovnu povezanost sa narativno-iskaznom sadržajnošću.

  Đurovićevo kompoziciono ustrojstvo je sasvim slobodno i veoma opušteno, on posebno ne insistira na dominantno-repernoj atributivnosti, već se njegov personaž i brojna događanja prostiru gotovo ravnomjerno do samih rubova pretpostavljene ravni.U toj sasvim rasterećenoj kompozicijskoj shematici, on vješto uspjeva da održi neophodnu ravnotežu ostalim likovnim uzansama, hromatikom, valerima i grafizmom.Takođe, treba svakako konstatovati da ukupno njegovo likovno stvaralaštvo počiva na izvrsnom crtačkom iskustvu, jer samo maestralni crtač može superiorno koordinirati enormni broj figura na gotovo svakom slikarskom eksplikatu.Sva su Đurovićeva likovna polja islikana sa ogromnim energetskim nabojem, sa neshvatljivom istrajnošću i nevjerovatnom koncentracijom.Njegova hromatska materija je pretežno lazurna i posna, a nanesena je transparentno u više slojeva.Đurović posebno ne insistira na gestualnim potezima, na fakturalitetima i reljefnosti, ali veoma vješto cizelira brojne konkavno-konveksne oblike i forme.Osobito izražajno usmjerava svjetlost iz raznovrsnih rakursa , nekada ona kupa sadržaje anfas, katkada prodiru kontra žur, ali uvjek je bačena sjenka u funkciji regulisanja manjih ili većih dubinskih distanci i prostornih vizura.Na kraju može se zaključiti da Đurovićevo likovno stvaralaštvo, nudi bezbroj nadnaravnih situacija u situaciji, mnogo neuhvatljivih prizora u prizoru, koji svojim višesmisaonim i zagonetnim sadržajima, vrlo čvrsto drže pažnju gotovo svakog posmatrača.Upravo takve samosvojnosti i specifičnosti, odista mu široko otvaraju vrata savremene crnogorske likovne umjetnosti.

 arhitektekta  Slobodan- Bobo Slovinić, jul 2011.

Šta će nam još jedna slika u svetu slika?

Šta će nam još jedna slika u svetu slika? 

Šta će nam slikar danas, u svetu preplavljenom slikama, u svetu ekstatičnog spektakla...sta ce nam nečija fantazija, kada je naša realnost pretvorena u medijske slike, kada smo toliko isposredovani medijima, da više ne razlikujemo sopstveni život od njegove medijske predstave... 

U svetu u kom fantaziramo o vlastitom životu, jer u ubrzanoj potrošnji realnosti i sebe samih ne znamo vise sta je stvarno...šta ce nam slika? Šta je njen smisao? Kakva je svrha njenog postojanja, danas, posle Valtera Benjamina i njegovog pitanja o smislu originalnosti umetnickog dela u svetu njegove masovne tehničke reprodukcije? 

Čemu izložba, kada smo u furioznom kretanju kroz web mogli da vidimo ove radove? I kako se neko, jos uvek veoma mlad (?) oteo virtuelnosti i uzeo cetkicu, umesto kamere mobilnog telefona?

Ponekad svet izgleda preplavljen slikama...kuda cemo sa njima? I bas kada je izgledalo da vise nikad necu reci ni rec o nekom naslikanom objektu, o tom komadu platna išaranog bojama, pojavio se Darko Djurovic. 

( reci cu iskreno, nije deo teksta, godine mi to dozvoljavvaju, a i moja dugogodisnja posvecenost vizuelnim umetnostima, što me je stavilo na marginu društvenih pojava, bar ovde kod nas... Kada mi neko kaze da je slikar, pozelim da pobegnem, ne zelim da slusam, niti gledam, ne uzimam kataloge sa izlozbi, ne zanimaju me vise ni slike, ni koncepti, nista od svega. Vekovi prolaze, a svet nije bolji i umetnost, narocito slikarstvo, nije ga ucinila boljim. Nije ni jedna slika na svetu ucinila da covek manje pati i da bude vise srecan, meni licno, donosile su vise patnje i Boš i Lubarda i svi...cinili su da me svet više boli. Desavalo se da na mejnstrim sceni veliku popularnost dobijaju slike koje su ruzile svet, desavalo se da su kolekcionari postajali kustosi i teoreticari, pa su plasiralo ono sto ugadja zakonima trzista, ... Zato sam ja pobegla od slika, nepravedno pomislivsi da je svaka samo predmet za nagomilavanje kapitala u ovom nepravednim svetu, u kom, jos od Stare Grcke, po tekstovima Platona i Aristotela,  poretkom upravljaju vladaoci, vojnici i trgovci... Pa ko bi cestit ucestvovao u tome? Ako umetnost ne participira, ako je ne zanima covek, nego novac, ako povladjuje sistemu, a nema bunta, cemu onda?)

...ali, pazite kakav obrt!

« Credette Cimabue nella pittura
tener lo campo, ed ora ha Giotto il grido,
si che la fama i colui è scura »

(Dante AlighieriPurgatorio XI94-96
Sta kaze veliki Dante? Mislili ste da je Cimabue u slikarstvu najveci od najvecih, ali dodje Djoto!!!
Mislila sam da sam zavrsila sa slikarstvom, ali dodje Djurovic!

Ne znam je li istina, ali opet, u citanju slike uvek ucitavamo svoj tekst. Uvek tu ima "einfulunga", uosecanja... Ne znam jjesu li ove slike purgatorio, cistiliste ili pakao, meni lice na realizam, na hiperrealizam. Ja mislim da je svet ovakav, bas kao na Darkovim slikama, ruzan, gadan, izopacen, a istovremeno lep i divan, uzbudljiv i lud, dobar i loš, bas takav, u svojoj sustini, u svojoj pojavi, u lepoti i nakaznosti...
Darko je slikao, kao filozof, antopolog, umetnik... mozda i kao pesnik.

Ako je umetnost "sebe u delo postavljanje istine bivstvujućeg" kako reče pesnik medju filozofima - Hajdeger, onda je ovo na platnima Darka Djurovića postavljanje istine sveta. I ako je ovo njegova istina, onda je istina, istina bića i istina njegovog bića, 
Ne bih se sada osvrtala na pikturalnost negovog likovnog rukopisa, figure koje predstavljaju zakkrivljene oblike pakla, niti vrsila teorijsku analizu njegove likovne osobenosti, ne bih se bavila diskursom, niti gradlla bilo kakvu teorijsku platformu, koja ce objasniti ovu izlozbu, vi to vec sve sami vidite. Mislim ovo i zato sto ove radove ne citam kao koncept, na kom pocivaju, a mislim i da su nepodnosljivo dosadna izvodjenja diskurzivnih analiza na otvaranjima izložbi.
Oni koji su skloni stanjima iracionalnosti, a za citanje ovakvih slika takva su stanja mozda i potrebna, videce da je na njima sve bas onako kako jeste. Ako su one izraz stanja svesti i osećanja, kako licnih, tako i osecanja sveta, onda mislim da su one bas istinite... I ako nam je Darko Djurovic ponudio ovu istinu, makar ona bila samo njegova, ona je i vasa, nasa, moja.
Kao da je nastala u duhu one cuvene izreke: Rekoh i spasih svoju dusu.

Ako se apsurd i nihilizam, koji se najcesce vezuju za ludilo i izmenjena stanja svesti tumace u kljucu onoga sto je stereotipno usvojeno kao prihvatljivo, onda su ove slike haos... Ali ako to isto smestimo u kontekst umetnickog, onda su one sjaj i blistanje...

Jer, kako rece Nice, morate prvo da budete haos, da biste mogli da rodite zvezdu!

Svet je mozda haos, slike Darka Djurovica sijaju!

dirktor centra za savremenu umjetnost “Strategie Art” Nina Mudrinić

Koncept rada: Apokaliptične scene i scene pakla; iracionalno (opskurno) ponašanje čovjeka.                              

 

Administrator: kolovrat.petar@gmail.commojzagreb.info
  • Zagreb Darko durovic
  • Zagreb Darko durovic 1
  • Zagreb Darko durovic 2
Vijest se nalazi u:

 

Zagreb › Vijesti › Gradske vijesti › Likovna scena › Darko Đurović