Otvaranje likovne izložbe u okviru simpozija suvremene umjetnosti “Nevidljivo zajedništvo” - upoznajte prvake regionalne likovne scene

u nastavku Vam donosimo teks u izvornom obliku i jeziku organizatora izložbe

NEVIDLJIVO ZAJEDNIŠTVO

art simpozijum - završna izložba

Simpozijum “Nevidljivo zajedništvo” okuplja umetnike različitih generacija i geografija balkanskog prostora kroz zajednički vremenski i prostorni okvir boravka u Šumadiji.

Polazeći od ideje zajedništva koje ne proizlazi iz sličnosti već iz razlike, izložba uspostavlja prostor odnosa između individualnih poetika i slojeva kolektivnog iskustva regiona.

Radovi nisu objedinjeni stilom ili medijem, već prisustvom - tihim vezama koje postoje paralelno, često izvan vidljivog.

Otvorenje izložbe

Mileva Koncept, Grivac (kod Kragujevca)

22. veljača(februar 2026.

14:00

Otvaranje u prisustvu umetnika.

NEVIDLJIVO ZAJEDNIŠTVO art simpozijum - završna izložba

Učesnici:

Maja Obradović - Srbija

Amer Hadžić - Bosna i Hercegovina

Davor Dmitrovic - Hrvatska

Nikola Smilkov — Severna Makedonija

Ivana Živić - Srbija

Petar Hranuelli - Hrvatska

Nikola Marković - Crna Gora

Slavko Krunić - Srbija

MAJA OBRADOVIĆ (Srbija)

učesnica Art simpozijuma Nevidljivo zajedništvo

Maja Obradović (Beograd, 1983) diplomirala je i doktorirala slikarstvo na Fakultetu likovnih umetnosti u Beogradu, gde je bila student generacije. Dobitnica je više nagrada za slikarstvo i crtež, uključujući nagrade „Ljubica Cuca Sokić“, „Rista i Beta Vukanović“, Kunstpreis Balmoral i Grand Prix bijenala U svetlosti Milene. Izlagala je samostalno i kolektivno u zemlji i inostranstvu i učestvovala u međunarodnim rezidencijalnim programima.

U svom radu istražuje odnos tela, identiteta i ranjivosti kroz intimistički figurativni izraz. U ciklusu Koža i suze ženski lik postaje nosilac emotivnog i egzistencijalnog iskustva — suza kao znak katarze, a transparentni savremeni materijali uvode krhkost i nežnost kao kontrapunkt savremenoj stvarnosti.

U kontekstu simpozijuma Nevidljivo zajedništvo, njen rad doprinosi razumevanju zajedništva kao suptilne relacije između individualnog iskustva i kolektivnog prostora: figura prestaje da bude pojedinačna pojava i postaje mesto susreta, u kojem se lično iskustvo prevodi u zajedničko.

AMER HADŽIĆ (Bosna i Hercegovina)

učesnik Art simpozijuma „Nevidljivo zajedništvo“

Amer Hadžić (Sarajevo, 1987) diplomirao je i magistrirao grafiku na Akademiji likovnih umetnosti Univerziteta u Sarajevu, gde danas radi kao viši asistent na Odsjeku za grafiku. Autor je brojnih samostalnih i grupnih izložbi i učesnik međunarodnih simpozijuma, kolonija i projekata u Evropi, Aziji i Americi. Njegov rad višestruko je nagrađivan u oblasti grafike i slikarstva, a od 2021. godine vodi Centar za umetnost i edukaciju „Arka“ u Sarajevu.

U svom radu kombinuje crtež, grafiku i slikarstvo sa ikonografijom savremene vizuelne kulture — prepoznatljivim likovima iz animacije, popularnih medija i kolektivnog vizuelnog pamćenja. Postavljeni u ogoljene urbane ambijente i tihe, gotovo metafizičke prostore, ovi motivi gube narativnu funkciju i postaju znakovi stanja: između ironije i melanholije, detinjstva i egzistencijalnog iskustva.

U okviru simpozijuma „Nevidljivo zajedništvo“, Hadžićev rad uspostavlja odnos između zajedničkih vizuelnih kodova i individualnog iskustva: prepoznatljive slike više ne funkcionišu kao citat kulture već kao mesto susreta percepcija, gde se kolektivno prepoznaje kroz lično.

DAVOR DMITROVIĆ (Hrvatska)

učesnik Art simpozijuma „Nevidljivo zajedništvo“

Davor Dmitrović (1989) diplomirao je grafiku na Akademiji likovnih umetnosti u Zagrebu, nakon prethodnih studija filozofije. Tokom studija boravio je na Akademiji umetnosti u Rigi, a potom započeo doktorske studije na China Art Academy u Hangdžouu. Izlagao je na samostalnim i grupnim izložbama u Evropi i Kini, a njegova dela nalaze se u privatnim kolekcijama u Evropi i Sjedinjenim Američkim Državama. Živi i radi između Zagreba i Beograda.

Njegovo slikarstvo razvija narativnu figuraciju u kojoj se motivi bajki, posebno figura Pinokija, koriste kao instrument promišljanja identiteta, odgovornosti i procesa sazrevanja. Lik lutke, postavljen između igre i svesti, prolazi kroz prostore koji funkcionišu kao psihološki pejzaži — mesta sumnje, želje i samopreispitivanja. Humor i ironija prisutni su kao površina, dok se ispod nje odvija tiha egzistencijalna drama.

U okviru simpozijuma „Nevidljivo zajedništvo“, Dmitrovićev rad problematizuje načine na koje pojedinac usvaja društvene obrasce: igra postaje metod učenja, a fikcija prostor u kome se ispituje lična odgovornost. Zajedništvo se ovde ne pojavljuje kao pripadnost, već kao proces formiranja svesti kroz suočavanje sa Drugim.

Photo: @djordjebukvic

NIKOLA SMILKOV (Severna Makedonija)

učesnik Art simpozijuma „Nevidljivo zajedništvo“

Nikola Smilkov (1973) diplomirao je i magistrirao skulpturu na Fakultetu likovnih umetnosti u Skoplju, a doktorirao u oblasti metodike likovnog obrazovanja. Izlagao je samostalno i grupno međunarodno, između ostalog u Njujorku, Barseloni, Pekingu i Berlinu. Dobitnik je više nagrada za skulpturu i profesor je na univerzitetu.

U svom radu razvija figuraciju svedenih formi u kamenu i bronzi. Figure bez individualnih obeležja određene su stavom i ravnotežom mase, a ne narativom ili psihologijom lika. Čovek je kod Smilkova predstavljen kao univerzalni putnik — biće kretanja, čekanja i unutrašnjeg pomeranja. Male dimenzije zadržavaju monumentalnost, dok tišina materijala postaje osnovni nosilac značenja.

U okviru simpozijuma „Nevidljivo zajedništvo“, njegove skulpture funkcionišu kao mesta prepoznavanja: pojedinačne figure koje u međusobnom odnosu grade osećaj zajedničkog iskustva bez direktne naracije.

Photo: Milan Djakov

IVANA ŽIVIĆ (Srbija)

učesnica Art simpozijuma „Nevidljivo zajedništvo“

Ivana Živić (1979) diplomirala je i magistrirala slikarstvo na Fakultetu likovnih umetnosti u Beogradu. Izlagala je međunarodno, između ostalog na Art Miami i The Other Art Fair u Londonu, i dobitnica je više nagrada za crtež i slikarstvo.

Slikarsko polje organizuje kao stratifikovan prostor opažanja u kome figura nije nosilac radnje već nosilac trajanja. Savremeno telo postavljeno je u odnos sa istorijskim ornamentalnim strukturama koje funkcionišu kao vizuelni arhiv, a ne kao dekor. Površina slike deluje kao membrana između intime i kulturnog pamćenja: značenje se ne formira kroz događaj, već kroz preklapanje vremenskih slojeva i produženo gledanje.

U okviru simpozijuma „Nevidljivo zajedništvo“, njen rad tematizuje zajedničko kao polje memorije: susret savremenog tela i istorijskog ornamenta uspostavlja kontinuitet iskustva koji nije vidljiv kao odnos, već se pojavljuje kao prepoznatljivost kroz vreme.

Photo: Bojan Dzodan

PETAR HRANUELLI (Hrvatska)

učesnik Art simpozijuma „Nevidljivo zajedništvo“

Petar Hranuelli (1975, Supetar, Brač) izlaže od sredine devedesetih godina na brojnim samostalnim i grupnim izložbama u zemlji i inostranstvu. Dobitnik je više nagrada za skulpturu, a njegova dela nalaze se u muzejskim i privatnim kolekcijama širom Evrope i sveta. Živi i radi u Zagrebu.

Njegova skulptura razvija odnos materija — od kamena kao nosioca težine i trajanja do stakla kao prostora svetlosti i prolaznosti. Figure su svedene između figuracije i apstrakcije, oslobođene naracije i određene ravnotežom mase, zapremine i praznine. Telo se ne pojavljuje kao portret već kao primarni oblik, varijacija istog arhetipa kroz različite materijalne registre.

U okviru simpozijuma „Nevidljivo zajedništvo“, Hranuellijev rad otvara zajedničko kroz materijal: kontinuitet forme ne uspostavlja se ikonografski, već kroz iskustvo dodira, težine i svetlosti koji posmatrač deli sa objektom.

Photo: Milan Djakov

NIKOLA MARKOVIĆ (Crna Gora)

učesnik Art simpozijuma „Nevidljivo zajedništvo“

Nikola Marković diplomirao je slikarstvo na Fakultetu likovnih umetnosti na Cetinju, gde je kasnije i magistrirao. Doktorirao je na Arhitektonskom fakultetu Univerziteta u Beogradu iz oblasti arhitekture i urbanizma, a trenutno radi doktorsko istraživanje na Univerzitetu primenjenih umetnosti u Beču na temu prenatalne estetike i njenog značaja za razumevanje ljudskog razvoja.

Kao umetnik i teoretičar, izlagao je na brojnim samostalnim i grupnim izložbama u Evropi, uključujući Beč i Berlin, a njegov rad predstavljen je u galerijama ForA International Art Centre, Kunstraum Wien Mitte i Muzeju komunikacija u Berlinu. Dobitnik je više međunarodnih nagrada, među kojima i nagrade za najbolju samostalnu izložbu u Crnoj Gori 2024. godine.

U svom umetničkom istraživanju Marković se bavi najranijim slojevima ljudskog iskustva — prenatalnim i ranim perceptivnim stanjima, dodirom i formiranjem svesti. Figura deteta u njegovim radovima ne predstavlja narativ, već antropološki početak: mesto u kome pojedinac još nije izdvojen od sveta koji ga okružuje.

U okviru simpozijuma „Nevidljivo zajedništvo“ njegov rad otvara pitanje zajedničkog iskustva koje prethodi identitetu — zajedništva zasnovanog na samom uslovu postojanja, a ne na društvenim ili kulturnim razlikama.

Photo: Aleksandar Jaredić

SLAVKO KRUNIĆ (Srbija)

učesnik Art simpozijuma „Nevidljivo zajedništvo“

Slavko Krunić (1974) diplomirao je i magistrirao slikarstvo na Fakultetu likovnih umetnosti u Beogradu. Tokom tri decenije kontinuiranog rada izlagao je na više od četrdeset samostalnih i preko dvesta grupnih izložbi u zemlji i inostranstvu, uključujući brojne evropske galerije i međunarodne projekte poput „Surrealism Now“. Dobitnik je Gran prija Bijenala „Milena Pavlović Barili“, a njegova monografija objavljena je u Londonu sa tekstom Bila Gulda.

Pre svega slikar, Krunić svoju likovnu praksu razvija kroz portret i ljudsku figuru — ali ne kao opis pojedinca, već kao predstavu čoveka-simbola. Njegovi likovi, smešteni u ambijente između realnog i zamišljenog, nose elemente blagosti, ironije i suptilne satire, otkrivajući složene odnose pojedinca i društva.

Paralelno sa slikarskim radom ostvario je značajno prisustvo u savremenoj kulturi kroz ilustraciju i saradnje sa književnicima i muzičarima: radio je kao ilustrator Politikinog Zabavnika, ilustrovao dela Đorđa Balaševića i sarađivao sa piscima Mirjanom Ognjanović i Davidom Albaharijem.

U okviru simpozijuma „Nevidljivo zajedništvo“, Krunićeve figure funkcionišu kao slike zajedničkih ljudskih stanja — mesta gde se lično iskustvo prepoznaje kao univerzalno, a individualni karakter postaje deo šireg ljudskog narativa.

Photo: Milan Djakov